“Ε/κ και Τ/κ μπορούμε να ζήσουμε μαζί στην κοινή μας πατρίδα”

Η Μαρίνα Σταυρινού Κούκου κατέρχεται στις Βουλευτικές εκλογές υποψήφια με το ΑΚΕΛ στη Λευκωσία. Μιλώντας στην Voice Of The Island η και κυρία Κούκου εξηγεί τους λόγους που ένιωσε την ανάγκη να είναι σήμερα υποψήφια και μεταξύ άλλων ανάφερε ότι “οι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μπορούμε να ζήσουμε μαζί στην κοινή μας πατρίδα  και ο αγώνας μας για επανένωση θα πρέπει να είναι συνεχής και εντατικός“.

Της Hatice KERLO

Από το 1990 μέχρι σήμερα, είστε Συνδικαλίστρια και Γραμματέας του Γραφείου Γυναικών Εργατοϋπάλληλων της ΠΕΟ. Πια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενες γυναίκες και μπορούμε να πούμε ότι είναι και ένας λόγος αυτός που σας ωθείσαι να είστε σήμερα υποψήφια βουλευτής;

Η  συμμετοχή μου στο Συνδικαλιστικό Κίνημα της ΠΕΟ μου έδωσε την ευκαιρία να ασχοληθώ με διάφορα  ζητήματα που αφορούν τους/τις εργαζόμενους/ες  και τα οποία καλύπτουν σχεδόν όλους τους κοινωνικοοικονομικούς τομείς και τις πολιτικές που αναπτύσσονται. Γνωρίζω πολύ καλά την σημασία και τον ρόλο που μπορούν να παίξουν οι πολιτικοί και οι πολιτικές που εκφράζουν και προωθούν μέσα και έξω από τη Βουλή. Για μένα και για τον χώρο που πολιτικά ανήκω, είναι αδιανόητο να μην πολιτευόμαστε και να αγωνιζόμαστε, από όποιο πόστο και να βρισκόμαστε, για να φτιάξουμε την κοινωνία που οραματιζόμαστε.   Η ισότητα, η ευημερία, η καταπολέμηση της εκμετάλλευσης και των διακρίσεων, η στήριξη των ευάλωτων ομάδων αποτελούν βασικές αρχές για μια δίκαιη κοινωνία και σε αυτές τις αρχές επικεντρώνεται διαχρονικά ο δικός μας αγώνας. Οι εργαζόμενοι σήμερα, άντρες και γυναίκες, ντόπιοι και μετανάστες, έχουν να αντιμετωπίσουν πολύ δύσκολες συνθήκες ως αποτέλεσμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της Κυβέρνησης και της αποτυχίας της να τους προστατεύσει ιδιαίτερα στις περιόδους της οικονομικής και υγειονομικής κρίσης. Παρά το γεγονός ότι έχουν ψηφιστεί  νομοθεσίες που κατοχυρώνουν εργασιακά και άλλα δικαιώματα εντούτοις τα αποτελέσματα δεν  ικανοποιούν. Η απορρύθμιση της εργασίας, η παραβίαση νομοθεσιών και συλλογικών συμβάσεων από εργοδότες, η ανεργία, η αύξηση της φτώχειας και του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών σε συνδυασμό με την συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, έχουν οδηγήσει πολλούς εργαζόμενους σε αδιέξοδα. Οι εργαζόμενες βιώνουν πιο έντονα τις συνέπειες  των  πολιτικών αυτών.  Αντί να αναπτυχθούν πολιτικές στήριξης της γυναικείας απασχόλησης παρατηρούμε να αυξάνεται η γυναικεία ανεργία και φτώχεια. Αρκετές  γυναίκες οδηγούνται σε ευέλικτες , επισφαλείς μορφές απασχόλησης για να μπορέσουν να συνδυάσουν οικογένεια και εργασία με αποτέλεσμα να έχουν επιπτώσεις στους μισθούς, στην ανέλιξη και στα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα. Είναι τεκμηριωμένο ότι υπάρχει ανεπάρκεια δομών και προγραμμάτων φύλαξης παιδιών και άλλων εξαρτωμένων ατόμων γεγονός που δυσκολεύει τις εργαζόμενες οικογένειες, ιδιαίτερα τις μονογονεϊκές, τις πολύτεκνες και αυτές με μεταναστευτική βιογραφία. Όλα αυτά και άλλα τόσα, είναι ζητήματα που θα πρέπει να απασχολήσουν τη νέα βουλή και έχει σημασία ο συσχετισμός δυνάμεων που θα σχηματιστεί για να ψηφιστούν προοδευτικές νομοθεσίες που να προστατεύουν και να εξυπηρετούν τους εργαζόμενους.

Πιστεύετε ότι τα δικαιώματα των γυναικών εργαζομένων τηρούνται επαρκώς από τους εργοδότες στην χωρά μας;

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μονολεκτική σίγουρα. Υπάρχουν εργοδότες και εργοδότες, υπάρχουν και διαφορετικές ρυθμίσεις για κατοχύρωση δικαιωμάτων. Π.χ. υπάρχουν δικαιώματα που προκύπτουν από νομοθεσίες, από συλλογικές συμβάσεις και τα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται και τα προσωπικά συμβόλαια. Στους οργανωμένους χώρους εργασία όπου η συνδικαλιστική συμμετοχή και παρουσία είναι καθημερινή οι συνθήκες και οι όροι απασχόλησης είναι σαφώς καλύτεροι και όταν προκύψει παράπονο ή παραβίαση,  η παρέμβαση της συντεχνίας είναι άμεση και στις πλείστες περιπτώσεις επιλύεται η διαφορά. Δεν μπορώ να ισχυριστώ το ίδιο όμως και στους ανοργάνωτους χώρους εργασίας όπου δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση και επαρκής γνώση για τις νομοθεσίες και τους μηχανισμούς όπου μπορούν να αποταθούν για να βρουν το δίκαιο τους. Για παράδειγμα καταγγελία για απόλυση εγκύου είναι σπάνιο να υπάρξει σε οργανωμένη επιχείρηση γιατί αν συμβεί κάτι τέτοιο η παρέμβαση της συντεχνίας είναι άμεση. Για να μπορεί να παταχθεί η παραβίαση εργασιακών δικαιωμάτων αποτελεσματικά και οι εργαζόμενοι να μην είναι έρμαιο στους εργοδότες,  πρέπει το αρμόδιο υπουργείο και οι μηχανισμοί που έχει για το σκοπό αυτό,  να παίξουν σωστά το ρόλο τους  και να προστατεύσουν τους εργαζόμενους από την εκμετάλλευση και τις διακρίσεις και τις ανάρμοστες συμπεριφορές. Παράλληλα θα πρέπει να αντιπαλέψουμε με στερεότυπα και αντιλήψεις που υποτιμούν την αξία της γυναικείας εργασίας και τις ικανότητες των γυναικών να εργαστούν και να διαπρέψουν σε όλους τους τομείς.

Τι είναι αυτό που σας έκανε να νιώσετε περισσότερα την ανάγκη για να ανοίξετε στην ζωή σας το κεφάλαιο της πολιτικής;

Κάθε μας βήμα και πράξη στη ζωή είναι πολιτική και έχει σημασία με ποιους και για ποιους πορευόμαστε  και αγωνιζόμαστε. Όπως αναφέρω και πιο πάνω η συμμετοχή μου στα κοινά και στην πολιτική δεν είναι κάτι καινούργιο για μένα,  απλώς θα είναι από μια καινούργια θέση αν  εκλεγώ στο βουλευτικό αξίωμα. Για μένα έχει σημασία πρώτα από όλα να είμαστε Άνθρωποι και να μην ανεχόμαστε την αδικία και την εκμετάλλευση όπου και αν εκφράζεται. Δεν είναι εύκολο εγχείρημα σε μια κοινωνία που οδεύει όλο και περισσότερο στον ατομικισμό παρά στον συλλογικό αγώνα. Σε μια κοινωνία όπου φαινόμενα διαφθοράς και σκανδάλων οδηγούν σε απαξίωση και αποχή, ιδιαίτερα τους νέους. Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια οι θεσμοί, όπως η Βουλή,  να κερδίσουν πίσω τη χαμένη αίγλη τους,  να κερδίσουν ξανά την εμπιστοσύνη του κόσμου και για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται άτομα που να έχουν όραμα και διάθεση να υπηρετήσουν ανιδιοτελώς τον απλό άνθρωπο και την ευημερία του.

Ανοίγοντας το κεφάλαιο της πολιτικής, μπορείτε να μας πείτε τα δικά σας σχόλια για την άτυπη πενταμερή της Γενεύης;

Η άτυπη πενταμερή στη Γενεύη ήρθε μετά από μεγάλη περίοδο αδράνειας στη διαδικασία επίλυσης του κυπριακού και με τις συνεχείς τουρκικές παραβιάσεις  στην ΑΟΖ και τα νέα τετελεσμένα στα Βαρώσια .  Ήταν κάτι παρά τίποτα! Ήταν λογικό να ιδωθεί  ως μια χαραμάδα ελπίδας για εμάς που θέλουμε επανένωση του τόπου μας. Οι προσδοκίες μας επικεντρώνονταν  στη δημιουργία προϋποθέσεων για επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου και να διατηρηθεί ζωντανή η διαδικασία παρόλο που γνωρίζαμε τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας. Ήταν σημαντική η στάση του Γ.Γρ. του ΟΗΕ που ξεκαθάρισε ότι οι όροι εντολής που έχει από το Συμβούλιο Ασφαλείας δε του επιτρέπουν να συζητήσει κάτι άλλο εκτός από διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, όμως αυτό σίγουρα δεν αρκεί.  Θα πρέπει να γίνουν εντατικές ενέργειες από όλα τα μέρη για να φτάσουμε στο σημείο που θα μας οδηγήσει πιο κοντά στη λύση και  να αποτρέψουμε την οριστική διχοτόμηση.

Σε αυτό το στάδιο ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε σε όσους που αγωνιούν για την χώρα τους αλλά και για το μέλλον τους;

Ότι ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μπορούμε να ζήσουμε μαζί στην κοινή μας πατρίδα  και ο αγώνας μας για επανένωση θα πρέπει να είναι συνεχής και εντατικός. Να μην επιτρέψουμε στους εραστές της διχοτόμησης και στις δύο κοινότητες να καταστρέψουν κάθε προσπάθεια που καταβάλλεται για λύση. Δεν είναι εύκολος αγώνας και όσο περνούν τα χρόνια τον δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο όμως δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τη συνέχιση του  σε όλα τα επίπεδα και στην πρώτη γραμμή  να βρίσκονται οι εργαζόμενοι της Κύπρου, ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, γυναίκες και άντρες.

Voice Of The Island – 2021

Related Articles

Back to top button