Τι να περιμένουμε από την πενταμερή διάσκεψη στη Γενεύη

Γιώργος Φράγκος, Διονύσης Διονυσίου, Χρίστος Γεωργίου αναφέρονται στις προοπτικές που διαγράφονται

Της Ελένης Κωνσταντίνου

Τις απόψεις τους για το τι να περιμένουμε ή να μην περιμένουμε από τη σύγκληση της άτυπης πενταμερούς καταθέτουν στη Voice of the island ο Πρόεδρος της Ενωσης Συντακτών Γιώργος Φράγκος, ο Διευθυντής της Εφημερίδας Πολίτης Διονύσης Διονυσίου και ο Αρχισυντάκτης του OMEGA Χρίστος Γεωργίου. Οπως επισημαίνεται μεταξύ άλλων δύσκολα  μπορεί να ξεπεραστεί το αδιέξοδο που παρουσιάζεται σήμερα στο Κυπριακό, δεδομένης και της διαφορετικής προσέγγισης από τις δύο πλευρές.

Γιώργος Φράγκος : Στην πενταμερή δεν θα επέλθει η συντέλεια του κόσμου

Οι αναγνώσεις των προοπτικών που διαγράφονται ενόψει της σύγκλησης πενταμερούς διάσκεψης για το Κυπριακό στη Γενεύη, όπως επισημαίνει ο Πρόεδρος της Ενωσης Συντακτών Γιώργος Φράγκος έχουν να κάμουν πρωτίστως με τις διάφορες σχολές σκέψης και θεώρησης του όλου ζητήματος. «Έτσι, μοιραία, έχουμε να κάμουμε με εκ διαμέτρου αντίθετες προσεγγίσεις και εκτιμήσεις. Ωστόσο, όπως συμβαίνει συνήθως, οι ακραίες τοποθετήσεις πόρρω απέχουν από τη ρεαλιστική εικόνα των πραγμάτων. Η επικείμενη πενταμερής δεν θα επιφέρει τη συντέλεια του κόσμου, δεν θα παραδώσει χειροπόδαρα την Κύπρο στην Τουρκία και δεν θα σημάνει την αρχή του τέλους για την Κυπριακή Δημοκρατία. Ομοίως, πιστεύω ότι η μορφή της επιδιωκόμενης λύσης ως έχει σήμερα, δηλαδή η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, θα παραμείνει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και μετά το πέρας της πενταμερούς. Από εκεί και πέρα βέβαια δεν θα πρέπει να τρέφουμε φρούδες ελπίδες. Το παρόν αδιέξοδο στο Κυπριακό δεν θα διαρρηχθεί εύκολα. Χρειάζεται να καταβληθούν φιλότιμες προσπάθειες από όλες τις πλευρές, της δικής μας μη εξαιρουμένης. Εάν όλοι οι συνομιλητές φανούν συνεπείς στο γράμμα και το πνεύμα των έως τώρα επιτευχθείσων συγκλίσεων μεταξύ ε/κ και τ/κ πλευράς, τότε το πλαίσιο Γκουτέρες μπορεί να προβάλει ξανά ως μια ουσιαστική και ελπιδοφόρα αφετηρία για μια νέα διαπραγμάτευση. Με δυο λόγια, είναι εφικτό να βρεθούμε ξανά στο σημείο που αφήσαμε τις συνομιλίες στο Κραν Μοντάνα. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις τα δύσκολα θα βρίσκονται ενώπιον της νέας υπό τον κ. Τατάρ τ/κ ηγεσίας και όχι ενώπιον ημών. Κι αυτό υπό την αίρεση ότι εμείς θα επιστρέψουμε στην πολιτική ισότητα, όπως σωστά την σημασιολογούν τα Η.Ε. Θεωρώ ιδιατέρως απομακρυσμένο να τεθεί ενώπιον της πενταμερούς η όποια νέα ή καινοφανής ιδέα. Και αυτή μάλιστα να έχει βάσιμες ελπίδες να εδραιωθεί στην όλη συζήτηση. Ακόμη και το απίθανο σενάριο των δύο κρατών, έστω κι αν το υποστηρίξουν σθεναρά και οι δύο πλευρές, κάτι που δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ – δεν θα βρει πρόσφορο έδαφος, ούτε από τον ΟΗΕ αλλά και ούτε από την Ε.Ε. Στην επικείμενη πενταμερή λοιπόν δεν μας περιμένουν λαιστρυγόνες και κύκλωπες, ούτε και οι δέκα πληγές του Φαραώ. Μας περιμένει μια διαδικασία που είτε θα οδηγήσει σε ξέφωτο, είτε θα επιβεβαιώσει το αδιέξοδο και το χάσμα που χωρίζει τις δύο πλευρές. Είναι όμως μια διαδρομή που οφείλουμε, έχουμε χρέος απέναντι στην πατρίδα μας, να διαβούμε…»

 Διονύσης Διονυσίου : Γιατί δεν έχει προοπτικές η Πενταμερής;

Το ενδιαφέρον στο Κυπριακό ενόψει Πενταμερούς επανακάμπτει σιγά-σιγά με κυρίαρχο ερώτημα και πάλιν την επιτυχία ή όχι αυτής της προσπάθειας επισημαίνει μεταξύ άλλων ο Διευθυντής της εφημερίδας Πολίτης Διονύσης Διονυσίου. «Απαντώντας σε αυτό το ερώτημα, θεωρώ ότι υπάρχουν πολύ λίγες πιθανότητες επιτυχίας. Οι δύο κοινότητες προσέρχονται στον διάλογο υπό διεθνή πίεση και κυρίως χωρίς να έχουν ξεκαθαρίσει ακριβώς τι θέλουν από τις συνομιλίες.

Η ε/κ πλευρά επικεντρώνεται και πάλιν στο κεφάλαιο Πολιτική Ισότητα, επιμένοντας να μην δώσει στους Τουρκοκύπριους αυτό που δικαιούνται από το 1960 με βάση τις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου. Πίσω από τη στάση αυτή κρύβεται πάντα η θέση ότι οι Τ/Κ είναι μειοψηφία και δεν δικαιούνται να έχουν, μέσω της συμμετοχής τους στην εκτελεστική εξουσία, τα ίδια δικαιώματα, ούτε κυρίως να μπορούν να μπλοκάρουν τη λειτουργία της κυβέρνησης. Πίσω, τέλος. από τη στάση αυτή κρύβεται, αν θέλετε, και ένας ευσεβής ανομολόγητος πόθος, που θέλει τους Ε/Κ σε λίγα χρόνια να ελέγξουν πλήρως ολόκληρη την Κύπρο, αν πετύχουμε μια λύση ομοσπονδίας στα μέτρα μας, «με το σωστό δηλαδή περιεχόμενο». Οι Τουρκοκύπριοι, από την άλλη, διεκδικούν την πολιτική τους ισότητα μέσω της νέας τους προσέγγισης περί κυριαρχικής ισότητας, η οποία δεν εξαντλείται στην αποτελεσματική τους συμμετοχή στην εκτελεστική εξουσία, όπως είχε συμφωνηθεί με τον Μουσταφά Ακιντζί, αλλά φτάνουν να διεκδικούν δικαίωμα απόσχισης από το κράτος όταν και όποτε το κρίνουν. Στην κρυφή τους ατζέντα, μέσω αυτής της διευθέτησης, περιλαμβάνεται το δικαίωμα να έχει λόγο στην Κύπρο η Τουρκία και μετά τη λύση, εξ ου και τη θέλουν ως ρυθμιστή των συμφωνιών από την πίσω πόρτα.»

Οι δύο

Αν δεν αρθούν οι δύο αυτοί μαξιμαλισμοί προσθέτει ο Διονύσης Διονυσίου που σκιάζουν τις συνομιλίες τα τελευταία 40 χρόνια, το Κυπριακό δεν θα μπορέσει να λυθεί ποτέ. «Η Βόρεια Κύπρος θα μετατραπεί σε επαρχία της Τουρκίας και η Κυπριακή Δημοκρατία θα παραμείνει ένα παράλυτο και υπό απειλή κράτος. Για να λυθεί το Κυπριακό, χρειάζεται αρχικά να ξεπεραστεί η τεράστια εκείνη πολιτική αγκύλωση με βάση την οποία οι δύο κοινότητες αποδέχτηκαν τις συμφωνίες Ζυρίχης -Λονδίνου: Υπέγραψαν τις συμφωνίες απρόθυμα, με τους Ε/Κ από την πρώτη μέρα να τις θεωρούν ως σταθμό για την Ένωση και τους Τουρκοκύπριους ως σταθμό για τη διχοτόμηση και την Ένωσή τους με την Τουρκία. Πώς θα μπορούσε να αλλάξει η κουλτούρα συζήτησης; Με επώδυνες παραδοχές. Αν κρίνουμε από τις θέσεις των δύο πλευρών μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμιά διάθεση για κάτι τέτοιο. Ένθεν και ένθεν της Πράσινης Γραμμής σήμερα βλέπουμε ανθρώπους έτοιμους να καταθέσουν το φόβο τους και όχι το όραμα τους για μια ενωμένη Κύπρο.»

Χρ. Γεωργίου : Ξεκάθαρη απάντηση ουδείς μπορεί να δώσει

Δύσκολη  ή ορθολογικά ανορθόδοξη  μπορεί να θεωρηθεί οποιαδήποτε εκτίμηση ειδικά τώρα  ενόψει τις επικείμενης πενταμερούς  για το κυπριακό. Ξεκάθαρη απάντηση ουδείς μπορεί να δώσει για την όποια προοπτική είναι δυνατόν να υπάρξει επισημαίνει ο δημοσιογράφος Χρίστος Γεωργίου. «Η εκτίμησή μου είναι πως δεν μπορεί να ισχύσει σήμερα καν ,το βασικό αξίωμα που βρισκόταν στην προμετωπίδα των προσπαθειών  ως το πρόσφατο παρελθόν. Όταν στις διάφορες απόπειρες επίλυσης του κυπριακού υπήρξε συγκεκριμένο υπόβαθρό με βάση το οποίο κτιζόταν μια συγκρατημένη αισιοδοξία για να αρθεί δια του συμβιβασμού, το πρόβλημα. Αυτό ήταν σε ισχύ τουλάχιστον την τελευταία εικοσαετία. Μια περίοδος κατά την οποία είχαμε φθάσει πολύ κοντά σε λύση αλλά δυστυχώς ο συμβιβασμός δεν επιτεύχθηκε ως αποτέλεσμα μιας μονομέρειας στους στόχους για μια ενωμένη Κύπρο.

Σήμερα ενόψει της νέας προσπάθειας στο κυπριακό τα πράγματα   έχουν παντελώς διαφοροποιηθεί. Η ελληνοκυπριακή πλευρά φρόντισε στην μετά το Γκραν Μοντανά εποχή να υποσκάψει πλήρως  τον μοναδικό ηγέτη στην τουρκοκυπριακή πλευρά ,δηλαδή τον Μουσταφά Ακιντζί  που ήταν έτοιμος να προχωρήσει στον ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο συμβιβασμό για την ενότητα της χώρας.   Τον ηγέτη που επέμενε ως το τέλος στην πολιτική ισότητα αλλά που πίστευε πως αυτή ήταν η οδός για την διεκδίκηση από τους Τουρκοκυπρίους της αποτελεσματικής συμμετοχής στην διακυβέρνηση μιας ομοσπονδιακής Κύπρου.

Δυστυχώς η πολιτική του Νίκου Αναστασιάδη οδήγησε σε ανατροπή του Ακιντζί και έφερε την εκλογή  Τατάρ και πρακτικά έφερε το κυπριακό να συζητείται σήμερα με όρους  εποχής Ραούφ Ντενκτάς. Η ελληνοκυπριακή πλευρά  στάθηκε στη τελευταία προσπάθεια στο κυπριακό  αλλά και σήμερα επιμένει  να μην  παραχωρεί την πολιτική ισότητα  στους Τουρκοκυπρίους την οποία έπρεπε να απολάμβαναν με βάση τις συμφωνίες δημιουργίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ούτε και τώρα η ελληνοκυπριακή πλευρά   φαίνεται να είναι έτοιμη να κινηθεί με ξεκάθαρες διαθέσεις προς αυτή την κατεύθυνση παρά τις πιέσεις που δέχεται ο Αναστασιάδης από τους ηγέτες των δύο μεγαλύτερων κομμάτων  ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ.  Εξ άλλου φρόντισε ο ε/κ ηγέτης  να κονιορτοποιήσει σταθερά  το  πλαίσιο  έξι σημείων του πλαισίου Κουντέρες ενώ αρνήθηκε να μετατρέψει το πλαίσιο σε στρατηγική συμφωνία για λύση όπως του είχε προτείνει ο Μουσταφά Ακιντζί.  Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος.

Από την άλλη η τουρκοκυπριακή ηγεσία  κάνει λόγο για «κυριαρχική ισότητα» που  ξεφεύγει από την λογική της αποτελεσματικής συμμετοχής αλλά κινείται σε άλλους δρόμους  και  η οποία ,υπό προϋποθέσεις μπορεί να οδηγήσει στην απόσχιση και στην δημιουργία δεύτερου κράτους στην Κύπρο. Μια συνταγή που είναι αδύνατον να γίνει αποδεκτή από την διεθνή κοινότητα η οποία ωστόσο με αυτά τα δεδομένα το μόνο που θα μπορούσε να κάνει είναι να αφήσει το πρόβλημα να το λύσει τελεσίδικα ο χρόνος. Επομένως κατά την εκτίμησή μου στην άτυπη πενταμερή , η ε/κ ηγεσία θα εμφανισθεί μετά από τέσσερα χρονιά σε συνομιλίες με το πλαίσιο του 2017 το οποίο η ίδια αμφισβήτησε τόσο στις προηγούμενες συνομιλίες όσο και σχεδόν μια τριετία .Και θα το κάνει αυτό  επειδή γνωρίζει ότι ο Τατάρ θα θέσει στο τραπέζι διάφορες φόρμουλες γύρω από την «κυριαρχική ισότητα» .Θα ήταν τεράστια έκπληξη αν το πλαίσιο του Αντόνιο Κουντέρες   επανέλθει  στο τραπέζι ως βάση για επανέναρξη  του διαλόγου. Συμπέρασμα: Στην  επικείμενη προσπάθεια  με βάση τις σημερινές πραγματικότητες δεν υπάρχουν  και ιδιαίτερα περιθώρια να διαρρηχθεί το αδιέξοδο στο κυπριακό. Τα άστρα σήμερα των μερών δυστυχώς δεν συγχρονίζονται»

Ακολουθήστε τη Voice of the Island στο Facebook και Twitter 

Related Articles

Back to top button