Α.Παράσχος : Ο Πρόεδρος «πώλησε» το Κυπριακό για τα χρυσά διαβατήρια

Ήταν εύκρατο το κλίμα για τα χρήματα και θεωρούσε ότι το Κυπριακό μπορούσε να περιμένει

Της Ελένης Κωνσταντίνου

Με καυστικότητα, αλλά προπάντων με θέσεις, ο Ανδρέας Παράσχος μιλά στη Voice of the island για αυτά που συγκλόνισαν και συγκλονίζουν την κυπριακή κοινωνία, ως αποτέλεσμα των αποκαλύψεων για τη διαφθορά και τη διαπλοκή που έχει απλώσει και επηρεάζει κάθε πτυχή της ζωής μας…

«Τα διαβατήρια αποτελούν την κότα με τα χρυσά αυγά και στην ουσία αυτό οδήγησε να μην προχωρήσει  ούτε η υπόθεση Κυπριακό», λέτε, μεταξύ άλλων, στην επιστολή παραίτησής σας από τη θέση του διευθυντή της «Καθημερινής». Αυτό το οποίο θίξατε είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα και σίγουρα ο πολίτης θέλει να ξέρει περισσότερα…

Αυτή ήταν η βασική αιτία για την οποία έγραψα αυτό το άρθρο. Γράφτηκε μετά από ώριμη σκέψη και το συνέδεσα με το γεγονός ότι η Δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Ακόμα και αν βρίσκεται κανείς στις ΗΠΑ, όπου είδαμε την επίθεση στο Καπιτώλιο, χάθηκαν 5 ζωές και ήταν πάνω στη πλάστιγγα η Δημοκρατία. Φυσικά για να γίνει αυτό υπήρξε μια τετραετία λαϊκισμού από τον Τραμπ. Στην Κύπρο προηγήθηκε μια εποχή αρκετών χρόνων στο επίκεντρο της οποίας ήταν επιχειρηματικά τα χρυσά διαβατήρια . Δηλαδή η πιο προσδοφόρα περίοδος ήταν από το 2015 και έπειτα . Ο κύριος Αναστασιάδης, έχω καταλήξει, ότι άφησε πίσω το Κυπριακό γιατί θεώρησε ότι ήταν πολύ εύκρατο το κλίμα για τα λεφτά εκείνη την εποχή και θα μπορούσε το Κυπριακό να περιμένει την επόμενη φάση.

Και προσχώρησε στη σχολή για δύο κράτη…

Στο Μοντ Πελεράν του δόθηκε για πρώτη φορά χάρτης με τη Μόρφου και το Βαρώσι και μετά στο Κρανς Μοντάνα φτάσαμε στο παρά ένα της λύσης. Ηταν πολύ χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, μεταξύ άλλων, και εμένα προσπάθησε να πείσει ο κ. Αναστασιάδης για τα 2 κράτη για να «υπερβούμε» τη λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και να είμαστε αυτό που λέμε «εμείς εδώ  και αυτοί εκεί». Για να έχουμε δυο μουχτάρηδες , εμείς τον δικό μας και αυτοί τον δικό τους. Γιατί η κατάσταση με την διαφθορά είναι ίδια ή πανομοιότυπη και από εδώ και από εκεί.

 Θεωρείς ότι η προοπτική για λύση του Κυπριακού έχει χαθεί; Είμαστε όντως ένα βήμα πριν τη διχοτόμηση;

Αυτό που πιστεύω και το έχω γράψει είναι ότι η μεγαλύτερη ευκαιρία ήταν το 2004. Στην Ελβετία που είχαν πάει η τουρκική πλευρά είχε δώσει μια σειρά από προτάσεις αλλά ο Τάσσος Παπαδόπουλος όχι μόνο δεν έδωσε αντιπροτάσεις αλλά ούτε για το Σχέδιο Αναν όταν του δόθηκε το τελικό κείμενο δεν έδωσε προτάσεις αλλά έφυγε για να πάει στη Σύνοδο για τις υπό ένταξη χώρες την ώρα που είχε μπροστά του το μέλλον του τόπου. Μετά που τελείωσε η κούρσα έστειλε έγγραφο για το πως θέλαμε να είναι η επόμενη κούρσα. Διαδικασίες που δεν είναι σωστές όσον αφορά τις συνομιλίες και για να το θέσω όσο πιο ήπια γίνεται έγιναν με σκοπιμότητα για να μην υπάρξει λύση. Εκτιμώ ότι το Βαρώσι, η Μόρφου τα 51 χώρια που θα επιστρέφονταν και οι άλλες ρυθμίσεις με βάση το Σχέδιο Αναν πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων για να παραμείνει αυτό το κράτος της διαφθοράς υπό τον έλεγχο της ε/κ πλευράς. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος εκτιμώ ότι έχει κάνει τεράστια ζημιά στο Κυπριακό πρόβλημα και την έκανε γιατί υπήρχαν και άλλες αιτίες. Ηταν ο άνθρωπος που «καθάρισε» τα λεφτά του Γιουγκοσλαβικού λαού. Για το οποίο σκάνδαλο, ανέμενα ότι κάποιος επιτέλους από αυτό το κράτος «δικαίου» θα ερχόταν και θα έλεγε κύριε δώστε μας τα στοιχεία για να το διερευνήσουμε. Το διερεύνησε η Κάρλα Ντελ Πόντε (γενική εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου). Και όταν πήγε ο κ. Αναστασιάδης στις Βρυξέλλες για το κούρεμα και του είπαν κύριε εσείς είστε πλυντήριο ξένου χρήματος και το αρνήθηκε του έδωσαν τον φάκελο της Ντελ Πόντε. Πουθενά δεν έγινε κούρεμα μόνο σε εμάς το έκαναν. Και γιατί το έκαναν; Για να μην αφήσουν να γίνει ξέπλυμμα ξένου χρήματος όπως γίνετο στην Κύπρο. Αυτό καταγράφεται με στοιχεία πλέον στο βιβλίο του Μακάριου Δρουσιώτη «Η Συμμορία» για το οποίο δεν έγινε κουβέντα σε κανένα Μέσο. Εαν ήμασταν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα που σέβεται τον εαυτό της, κανονικώς των πραγμάτων δεν θα έπρεπε να υπήρχε κυβέρνηση σήμερα.

Με όλα αυτά που βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας και όπως ήδη έχει τεθεί και από πολιτικά κόμματα της αντιπολίτευσης βλέπετε να υπάρχει θέμα νομιμοποίησης της προεδρίας Νίκου Αναστασιάδη;

Εγώ το είπα όσο πιο καθαρά γίνεται. Οταν ο άλλος πώλησε το Κυπριακό για να συνεχίζει να κάνει χρυσά διαβατήρια και να βγάζει χρήματα… Και με αυτά τα χρήματα να κάνει εξαγωγή συναλλάγματος στις Σευχέλλες και όπου αλλού… Δεν μπορούσα να βγάλω και δικαστική απόφαση ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ένοχος. Υπάρχει η Βουλή υπάρχει το Ανώτατο Δικαστήριο. Δεν υπάρχουν Οργανα στην Κύπρο που μπορείς να εγκαλέσεις τον Πρόεδρο. Ο Πρόεδρος στην Κύπρο απ’ όταν έφυγαν οι τουρκοκύπριοι από την κυβέρνηση το 1963 μπορεί να είναι και αυτοκράτορας. Εχει τόσες εξουσίες και κανένα φρένο να τον σταματήσει και μπορεί να γίνει και επικίνδυνος.

Φαίνεται όμως ότι και πάλι η χώρα μας είναι εκτεθειμένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την επιβολή μειωμένου ΦΠΑ (5% αντί 19%) κατά την αγορά ακινήτων από επενδυτές με κίνδυνο να υποστεί σοβαρή χρηματική ποινή, στο πλαίσιο της διαδικασίας επί παραβάσει που έχει κινήσει η Κομισιόν εναντίον του κράτους;

Υπήρχε ένας κανόνας που λέει ότι για τα νέα ζευγάρια που θα κτισουν σπίτι το ΦΠΑ από 19% γίνεται 5%. Αυτόν τον κανόνα τον πήρε το Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα με επικεφαλής τον κύριο Αναστασιάδη και το γραφείο του και τον εφάρμοσαν στους λεγόμενους κανόνες του ΚΕΠ και τις επαύλεις που πωλούσαν στους εκατομμυριούχους που έρχονταν στην Κύπρο εφάρμοσαν το ίδιο μέτρο κοινωνικής πολιτικής και αφαιρούσαν 14%. Ηρθε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και είπε κύριοι κάνατε κάτι παράνομο να έρθετε να το διορθώσετε . Το γράψαμε, γράφτηκε στο τελευταίο άρθρο μου στον Φιλελεύθερο. Ούτε η κυβέρνηση ούτε ο Εισαγγελέας ούτε κανένας δεν κατάλαβε κάτι. Με την έννοια ότι καταλαβαίνουν αλλά «παιζουν πελλό για να βγουν σκάρτοι». Ολα αυτά τα πληρώνει ο κύπριος φορολογούμενος. Δεν τους ενδιαφέρει όμως γιατί δεν θα τα πληρώσουν οι ίδιοι. Τα 3 κακά της μοίρας μας είναι ότι δεν υπάρχει λογοδοσία, από τη στιγμή που δεν υπάρχει λογοδοσία υπάρχει ατιμωρησία και από τη στιγμή που υπάρχει ατιμωρησία το πράγμα εξελίσσεται σε ασυδοσία . Αυτά τα 3 κακά έφεραν το κράτος στη χρεωκοπία πολλές φορές. Εαν δείτε το εξωτερικό μας χρέος θα δείτε ότι ήδη είμαστε χρεοκοπημένοι , ξανά κινδυνεύουν οι τράπεζες και ότι ήδη αυτό που ονομάστηκε κόκκινα δάνεια και ήταν αποτέλεσμα του κουρέματος και ο Χ νοικοκυραίος από τη στιγμή που μειώθηκαν τα εισοδήματα του δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει όχι μόνο τα δάνεια του αλλά και τις καθημερινές του ανάγκες. Τι έγινε; Ακόμη μια επιτροπή για να διερευνήσει το σκάνδαλο το μαχαίρι ποτέ δεν έφτασε στο κόκκαλο το μαχαίρι πάντοτε καρφώνεται στην πλάτη του φορολογούμενου πολίτη και περίμενουμε την επόμενη ερευνητική επιτροπή.

Ευθύνη φέρουν και οι ίδιοι οι πολίτες που ανέχονται κάποιες καταστάσεις εδώ και δεκαετίες;

Την άμεση ευθύνη την φέρουν οι εξουσιαστές . Οι οποίοι με κάθε τρόπο προσπαθούν να διασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα μετά τα συμφέροντα του κόμματος τους. Αυτή η κομματοκρατία οδήγησε τον κόσμο σε 2 σημεία. Το πρώτο σημείο είναι να ελπίζει ότι θα του δοθεί και αυτού η ευκαιρία να βάλει το δάκτυλο του στο μέλι , να βοηθήσει το παιδί του να βρει μια θέση εργασίας. Γι αυτό κάνει ότι του λέει το κόμμα. Και από την άλλη βλέπουμε ανθρώπους όπως αυτούς στην πορεία του Σαββάτου 13.2 να αποστασιοποιούνται να δημιουργούν τις δικές τους κοινωνικές ομάδες. Τους είδα πολλές φορές στην παλιά Λευκωσία άνθρωποι καλλιτέχνες που ασχολούνται με τον πολιτισμό με την παιδεία κλπ Προτιμούν να κάνουν τη ζωή τους όπως θέλουν οι ίδιοι να ζουν μια λιτή ζωή αλλά να ζουν αξιοπρεπώς.

 Μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας προσδοκά σε αλλαγή στις επόμενες εκλογές το 2023. Ωστόσο η αλλαγή σκυτάλης στην όποια διακυβέρνηση σημαίνει και ουσιαστική αλλαγή;

Για να αλλάξει κάτι πρέπει να υπάρξει μια πρόταση που να δημιουργεί εμπιστοσύνη στον κόσμο. Εμπιστοσύνη στον κόσμο δημιουργούν μόνο οι προτάσεις που οδηγούν προς το μέλλον. Προτάσεις που θα οδηγήσουν τους νέους που απαξιούν να πάνε να ψηφίσουν. Οπως πρόσφατα με τα επεισόδια αντί να βγει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να πει ένα συγγνώμη τουλάχιστο στην Αναστασία κρύφτηκε κάποιες ημέρες και βγήκε μετά να διαμοιράσει εκατομμύρια στις ορεινές περιοχές εν όψει εκλογών. Αυτά είναι «κόλπα ζόρικα που κάνουν στις Ινδίες» όπως λένε και οι Κατσιμιχαίοι και δεν τα πιστεύει κανείς πιά.

 “Η κάθε εποχή έχει το δικό της δυνάστη”

Σου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό ότι θα έβλεπες τέτοιες εικόνες που διαδραματίστηκαν εκείνο το Σάββατο;

Το Σάββατο 13/2 μου θύμισε πραξικόπημα, μου θύμισε Χιλή, καταπιεστικά καθεστώτα. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα έβλεπα αστυνομικούς να κτυπούν νεαρά παιδιά με τα γκλοπ.

Θεωρείς ότι αυτές οι ενέργειες αποτελούν ενέργειες πανικού μπροστά στην αντίδραση μιας μεγάλης μερίδας της κοινωνίας;

Θεωρώ ότι είναι ενέργειες κομματικού αυταρχικού σχήματος που τώρα πια δεν έχει άλλες διεξόδους και σπάζει τα τζάμια για να μπει οξυγόνο να αναπνεύσει όμως γιατί δεν αναπνέει; Γιατί δημιουργεί το ίδιο το κομματικό του σχήμα υδρόθειο. Δεν μπορείς να δημιουργείς υδρόθειο σε ένα κλειστό δωμάτιο και να περιμένεις ότι θα επιβιώσεις.

 Μετά τα πρόσφατα γεγονότα που οδήγησαν και στην παραίτηση σου από την Καθημερινή ένοιωσες ποτέ φόβο; Η δέχτηκες απειλές;

Οχι απειλές δεν είχα, ούτε και ένοιωσα φόβο. Ξέρεις δεν μπορείς να διασωθείς από ένα κράτος όταν σε βάλει στον στόχο του. Δείτε για παράδειγμα τι έγινε με τη συνάδελφο μας στη Μάλτα. Αυτή έγραφε για τον πρωθυπουργό και πήγαν οι μαφιόζοι που στηρίζαν το καθεστώς γιατί τέτοια καθεστώτα έχουν τις σχέσεις τους με τη μαφία που φροντίζει να «καθαρίζει». Ευτυχώς στην Κύπρο δεν έχουμε φτάσει ακόμη σε αυτό το σημείο γιατί εαν φτάσουμε και εδώ τότε τα πράγματα θα γίνουν εξαιρετικά δύσκολα.

Εκτιμάς ότι η παρούσα διακυβέρνηση είναι η χειρότερη; Η λόγω της δημοσιότητας που λαμβάνουν κάποια γεγονότα παρουσιάζεται αυτή η εικόνα;

Επειδή είμαι παιδί της Κυπριακής Δημοκρατίας γεννήθηκα το 1958 έχω μνήμες από τις δικοινοτικές ταραχές το 1963 και έπειτα η κάθε εποχή έχει το δικό της Δυνάστη. Και ο Μακάριος ήταν ένας μονολιθικός ηγέτης που έπραττε ότι ήθελε μόνος του και διαχείριζετο όπως ήθελε τον πλούτο της Κ.Δ ήταν και θρησκευτικός ηγέτης και μπορούσε να τα ντύσει όλα αυτά κάτω από έναν μανδύα ευσέβειας. Μετά όταν απογαλακτίστηκε η κυπριακή πολιτική ζωή από τον Μακάριο η μόνη εποχή που ξεχώρισε έτσι έντονα για μια πιο δημοκρατική λειτουργία ήταν η 5ετία Βασιλείου. Ολοι οι υπόλοιποι συνασπίζονταν για να κερδίσουν την εξουσία, να διαμοιράσουν πρώτα και κύρια οφίκια και ότι άλλο. Εκαναν διάφοροι περιουσίες με τους εξοπλισμούς, με τα πολεοδομικά, με τα κρατικά συμβόλαια και φτάσαμε στα χρυσά διαβατήρια που ήταν το απόγειο της επιχειρηματικής δραστηριότητας των κυβερνητικών, κοινοβουλευτικών και πολιτιακών αξιωματούχων.

Ακολουθήστε τη Voice of the Island στο Facebook και Twitter 

Related Articles

Back to top button