‘Οταν ο πολιτισμός ασφυκτιά

Στήριγμα και όχι παραγνώριση χρειάζονται οι καλλιτέχνες εν καιρώ πανδημίας και όχι μόνο

Της Ελένης Κωνσταντίνου

Υπό ασφυξία τελεί ο πολιτισμός όλο αυτό το διάστημα, αφού λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού αλλά και της απραξίας σε μεγάλο βαθμό των αρμοδίων οι άνθρωποι του πολιτισμού αφέθηκαν στις μοίρες τους. Καμία οικονομική ενίσχυση δεν μπορεί να είναι αρκετή μπροστά στις οδυνηρές συνέπειες της παρούσας κατάστασης, οι οποίες κτυπούν πρώτα και κύρια τους καλλιτέχνες, τους ανθρώπους που υπηρετούν τον πολιτισμό. Ενώ δικαιολογημένα οι άνθρωποι του πολιτισμού νοιώθουν θυμό γιατί και πάλι τα όποια «ανακουφιστικά» ημίμετρα έχουν ληφθεί μετά από πολλές αντιδράσεις και περιορίζονται μόνο στο άνοιγμα των θεάτρων και των κινηματογράφων με 50% της χωρητικότητας τους. Η Αλεξία Παπαλαζάρου σκηνοθέτιδα, ο Δημήτρης Φανής ερμηνευτής, ο ηθοποιός Ανδρέας Μακρής, ο μουσικός Nihat Ağdaç καταθέτουν στη Voice of the island τις δικές τους εμπειρίες για το πως βιώνουν την όλη κατάσταση, για το πως αντιμετωπίστηκαν από την πολιτεία αλλά και για το ποιοι στέκονται δίπλα τους όλο αυτό το διάστημα. Επίσης ο Επικεφαλής του Πολιτιστικού Γραφείου του ΑΚΕΛ Κώστας Κώστα καλείται να μας απαντήσει για το πως θα καταφέρει ο πολιτισμός  να βγει αλώβητος από όλη αυτή την περιπέτεια, καθώς και για τις προτάσεις που έχει καταθέσει το ΑΚΕΛ ώστε να ενισχυθούν με ουσιαστικό τρόπο οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών.

 

Αλεξία Παπαλαζάρου : Φωνάζουμε, αλλά ακούει κανείς; 

Το ποιά έπρεπε να ήταν η συνολική διαχείριση για την πανδημία η Αλεξία Παπαλαζάρου δεν ξέρει , ξέρει μόνο ότι θα έπρεπε γνώμονας για τα όποια μέτρα να είναι  η έγνοια για τον άνθρωπο. “Ο άνθρωπος σε όλες τις πτυχές της ζωής του. Ο άνθρωπος και η υγεία του ,ο άνθρωπος και η ψυχική του υγεία, ο άνθρωπος και η επαγγελματική του ζωή  γενικά ο άνθρωπος και οι ανάγκες του, η κοινωνία και οι ανάγκες της. Δεν γίνετε με τόση ευκολία να κλείνουμε και να ανοίγουμε καταστήματα, εκκλησίες, θέατρα .Δεν γίνετε χωρίς σοβαρή σκέψη να βγάζεις φιρμάνια για υψηλού ρίσκου χώρους και άλλους όχι χωρίς πραγματικά ψάξιμο και μελέτη, δεν γίνετε κάποιοι να έχουν να φάνε και κάποιοι όχι. Δεν γίνετε να κλείνεις τα σχολεία και να λες τηλεκπέδευση και τα πιο πολλά παιδιά να μην έχουν πρόσβαση στο διαδίχτυο, δεν γίνετε να μιλάς για σύστημα υγείας και να μην κάνεις τίποτα για να στελεχώσεις αυτό το σύστημα. Ούτε γίνετε απλά να αντιγράφεις μέτρα άλλων χωρών και να μην αντιλαμβάνεσαι τις διαφορές και τις ιδιαιτερότητες της μικρής μας Κύπρου. Να κλείνεις δυο πόλεις και να αφήνεις ανοιχτές τρεις άλλες, δυο βήματα απόσταση. Μέτρα αλαλούμ έχουμε. Μέτρα με βάση ποιούς φοβόμαστε, ποιούς πρέπει να στηρίξουμε ως κράτος και ποιούς όχι. Τι μέτρο είναι όταν θεωρούν το θέατρο υψηλού κινδύνου αλλά τις εκκλησιές όχι, τα εμπορικά κέντρα όχι ; Μπορεί κάποιος να το εξηγήσει ;

Κληθείσα να σχολιάσει εάν η συνολική υποτίμηση είναι πως η πολιτεία δεν αντιμετωπίζει τους ανθρώπους του πολιτισμού ως επαγγελματίες, αλλά ως χομπίστες η Αλεξία Παπαλαζάρου επισημαίνει ότι αυτή η αντιμετώπιση δεν είναι καινούρια για αυτούς/ές, αλλά τώρα έγινε ξεκάθαρο και σε όλους τους άλλους.

“Το ότι η πολιτεία δεν σέβεται τον πολιτισμό, μας το αποδεικνύει καθημερινά. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε 4 διατηρητέα κτήρια γκρεμίζονται και η πολιτεία… που είναι ; Έτσι και με μας. Με την ίδια ευκολία θέλουν να μας γκρεμίσουν. Δεν συμφέρει ο πολιτισμός γιατί ανοίγει τα μυαλά του κόσμου, προσφέρει τροφή για σκέψη , καταγγέλλει αρρωστημένες συνειδήσεις ξυπνά συνειδήσεις. Και δεν μας θέλουν ξύπνιους. Θέλουν να είμαστε υποταγμένοι στα όποια σχέδια τους. Γι αυτό προσπαθούν να μας μειώσουν στα μάτια του κόσμου και να μας πλασάρουν ως χομπίστες για να μην μας ακούσουν να μην λάβουν σοβαρά τα όποια μηνύματα τους στέλνει μια θεατρική παράσταση, ένα ποίημα ένα τραγούδι, ένας χορός”

Οσο για το ποιοί στάθηκαν δίπλα τους αυτό το διάστημα η Αλεξία Παπαλαζάρου επισημαίνει πως τα  τα 900 ευρώ που κάποιοι πήραν από την πρώτη καραντίνα ήταν ένα πολύ υποτιμητικό ποσό που σίγουρα  δόθηκε απλά για να κλείσουν το στόμα. “Δεν τους είδαμε ποτέ σε μια θεατρική αίθουσα, σε μια γκαλερί, σε μια μουσική παράσταση. Ίσως πιστεύουν ότι είμαστε όλοι πλούσιοι και γι αυτό γίναμε καλλιτέχνες ; Ίσως πάλι πιστεύουν ότι εμείς ζούμε σε σπηλιές χωρίς ρεύμα , ενοίκιο , δάνεια; Ότι εμείς δεν έχουμε οικογένεια παιδιά … δεν ξέρω μάλλον μας θεωρούν διαφορετικούς. Και σίγουρα είμαστε γιατί ως καλλιτέχνες δουλεύουμε και ενεργούμε όχι με βάση γραφειοκρατικά κριτήρια αλλά με την ψυχή μας. Γι αυτό οι πιο πολλοί  απο μας δεν έχουμε επιταγή κάθε τέλος του μήνα αλλά ως ελεύθεροι επαγγελματίες ζούμε μια ζωή την οικονομική αβεβαιότητα. Αλλά είναι επιλογή μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ζούμε και δεν έχουμε τις ίδιες ανάγκες με τους υπόλοιπους, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν προσφέρουμε στο κράτος ότι και οι υπόλοιποι. Δεν ζητάμε ούτε χάρες ούτε ελεημοσύνη. Να μας αντιμετωπίσει η πολιτεία  ως ισότιμα μέλη αυτής τις κοινωνίας και ας μας στηρίξουν όπως μας αξίζει. Είναι δική της υποχρέωση να το κάνει .”

Παράλληλα αναφέρεται σε πρωτοβουλίες για στήριξη όσων έχουν ανάγκη “Ενας αγαπημένος φίλος ηθοποιός ο Γιώργος ο Τζιωρτζής με μια μεγάλη εθελοντική ομάδα εφτιαξαν τις τελευταίες μέρες στο διαδύκτιο μια σελίδα “κατσαρόλα για όλους” και προσφέρουν φαγητό σε όσους έχουν ανάγκη . Ο αγαπημένος Κώστας Βήχας καιρό τώρα κάνει αγώνα να βοηθήσει κόσμο όχι μόνο του θεάτρου αλλά και άλλους … και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες και οργανωμένα σύνολα βοηθούν με όποιο τρόπο μπορούν τον συνάνθρωπο μας. Αυτό σημαίνει καλλιτέχνης . Αλληλέγγυος σε ότι συμβαίνει γύρω του. Κάνοντας μια κοινωνία πιο ευαίσθητη. Επίσης όπου μπορούμε φωνάζουμε για την αδικία που δέχεται ο χώρος του πολιτισμού. Στέλνουμε επιστολές ζητάμε συναντήσεις με αρμόδιους, βγαίνουμε με πανό και φωνάζουμε “ανοίξτε τα θέατρα”…  Αλήθεια ακούει κανείς ;”

 

Δημήτρης Φανής : Οι καλλιτέχνες ζουν και από την Τέχνη και όχι μόνο για αυτήν

Ένα χρόνο μετά την εισβολή του κορονοϊού στη ζωή μας και αναλύοντας όλα όσα έγιναν, αλλά και όσα δεν έγιναν, ένα πράγμα μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα. Λειτουργήσαμε και πάλι ως επιμηθείς τονίζει ο Δημήτρης Φανής.  “Αναφέρομαι γενικά σε ολόκληρο τον πλανήτη, αλλά και ειδικά στη χώρα μας. Ίσως επειδή δε φανταστήκαμε ότι κάτι τέτοιο μπορεί πραγματικά να συμβεί, πέραν βεβαίως από το σινεμά. Η αρχική αμηχανία της επιστημονικής κοινότητας, απέναντι σ’ έναν άγνωστο εχθρό, είχε ως συνέπεια να λαμβάνονται μέτρα αμφιβόλου αποτελεσματικότητας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χλευαστεί το κύρος των επιστημόνων και να αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό μια παραφιλολογία η οποία αμφισβητούσε και συνεχίζει να αμφισβητεί την ύπαρξη του ιού. Η πανδημία, η οποία είναι πια ένα υπαρκτό ζήτημα, κατέδειξε αφενός μεν τις μεγάλες αδυναμίες και τα κενά στα εθνικά συστήματα υγείας, αφετέρου δε την ανικανότητα επαρκούς οικονομικής στήριξης των κοινωνικών στρωμάτων. Σήμερα, έναν χρόνο μετά, δεν υπάρχει ακόμα  ξεκάθαρη εικόνα, για την επιστροφή στην πολυπόθητη κανονικότητα και τούτο προκαλεί αβάσταχτη ψυχολογική πίεση σε όλους μας.” Κληθείς να σχολιάσει την αντιμετώπιση που δέχονται από την πολιτεία ο Δημήτρης Φανής τονίζει πως η  επαγγελματική κατοχύρωση των καλλιτεχνών δεν είναι τωρινό ζήτημα. Είναι ένα χρόνιο θέμα, που αναδεικνύεται με έντονο τρόπο αυτή την χρονική περίοδο, επειδή οι επαγγελματίες των τεχνών και του πολιτισμού βιώνουν πρωτοφανείς συνθήκες ανέχειας αφενός, προκλητικής απαξίωσης από το κράτος αφετέρου. “Κακώς έχει επικρατήσει η άποψη, ότι οι καλλιτέχνες ζουν μόνο για την τέχνη. Οι καλλιτέχνες ζουν και από την τέχνη. Είναι εργαζόμενοι στην πολιτιστική  βιομηχανία του τόπου. Είναι οικογενειάρχες, με υποχρεώσεις, όπως όλος ο υπόλοιπος πληθισμός. Αυτή είναι η αλήθεια κι ας την αντιληφθούν όλοι.” Oσον αφορά για το ποιοι στάθηκαν δίπλα τους αυτό το διάστημα ο Δημήτρης Φανής αναφέρει πως η μόνη έμπραχτη και διαχρονική στήριξη που λαμβάνουν ως καλλιτέχνες, προέρχεται από τον χώρο της αριστεράς. “Το δηλώνω χωρίς περιστροφές. Έχω εκφράσει πολλές φορές την πεποίθηση μου, ότι οι καλλιτέχνες οφείλουν και πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από παντώς είδους πλαίσια. Η τέχνη είναι άλλοστε συνώνυμη με την ελευθερία της εξωτερίκευσης του ανθρώπινου πνεύματος. Όμως θεωρώ υποχρέωση μου, να παραθέσω μιαν αλήθεια. Η ανικανότητα, αλλά και η απουσία βούλησης από την πολιτεία να στηρίξει τον πολιτισμό προκάλεσε αντιδράσεις, όχι μόνο από την καλλιτεχνική κοινότητα, αλλά και από το σύνολο των πολιτών. Ο χώρος της αριστεράς, αφουγκράστηκε τις ανάγκες των ανθρώπων του πολιτισμού. Πήρε σημαντικές πρωτοβουλίες, με σκοπό την οικονομική στήριξη των καλλιτεχνών, μέσα από τη διοργάνωση διαδικτυακών εκδηλώσεων. Κατέθεσε δέσμη προτάσεων στη βουλή, για να βρεθούν τρόποι ώστε να στηριχθεί η πολιτιστική δραστηριότητα του τόπου. Μια πράξη που θα έπρεπε να μιμηθούν και οι υπόλοιποι πολιτικοί χώροι.” Τέλος επισημαίνει πως αυτό που ενοχλεί περισσότερο όλους  είναι η προσπάθεια από μέρους της πολιτείας απαξίωσης των ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού. “”Αντιδρούμε με όλους τους νόμιμους και πολιτισμένους τρόπους που έχουμε στη διάθεση μας, για να αποδείξουμε σε μια αδιάφορη κυβέρνηση το αυτονόητο. Ότι ένα σύγχρονο, κράτος οφείλει να μεριμνά για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες του, ιδιαίτερα σε τέτοιες ακραίες συνθήκες όπου απειλείται η ίδια η ύπαρξη τους. Πόσο μάλλον όταν ίδιο το κράτος αναστέλλει όλες τις επαγγελματικές δραστηριότητες.

 

 

Nihat Ağdaç: Χρειάζεται να γίνουν περισσότερα για τους ανθρώπους των Τεχνών

Ο μουσικός Nihat Ağdaç αναφέρεται στην ευεργετική επίδραση που έχει η μουσική στην ψυχική υγεία ιδιαίτερα αυτές τις δύσκολες ώρες της πανδημίας. Σημειώνει ακόμη ότι για έναν καλλιτέχνη είναι πολύ δύσκολο να βλέπει τις προγραμματισμένες δραστηριότητες του να ακυρώνονται η μία μετά την άλλη.

Θα έγραφα χιλιάδες λέξεις αν ήταν να σχολιάσω τη διαχείριση που έγινε σε όλους τους τομείς. Όμως αυτό που μπορώ να αναφέρω είναι πως οι αρμόδιοι που προσπαθούν να χειριστούν την καθημερινότητα μας έχουν παραλείψει σημαντικές παράμετρους για μας. Εκτός από λέξεις όπως πανδημία, υγεία, κρούσματα, οικονομική στήριξη, απαγορεύσεις, μέτρα δεν ακούσαμε κάτι άλλο. Ηταν εύκολο και αποδεκτό να ακυρωθούν κονσέρτα, συναυλίες, εκθέσεις. Αθλητικά γεγονότα κάποιες φορές έχουν επιτραπεί. Ωστόσο δεν μπορούμε να αγνοήσουμε επιστημονική έρευνα που έγινε και αξιολογεί τα περιβάλλοντα κλασσικής μουσικής στην Ευρώπη κατά τη πανδημία . Μια Γερμανική έρευνα αποδεικνύει πως οι αίθουσες συναυλιών μπορούν να λειτουργήσουν με χωρητικότητα 50 τοις εκατό με «σχεδόν χωρίς κίνδυνο» μόλυνση από τον Covid-19. Η μουσική είναι απαραίτητη για την ευημερία και την ψυχική μας υγεία. «Οι καλλιτέχνες σε όλους τους τομείς των τεχνών του θεάματος θα μπορούσαν να είχαν υποστηριχθεί πολύ περισσότερο και εξακολουθούν να μπορούν να θεωρηθούν ως εργαλείο για την υποστήριξη της ψυχικής υγείας του κοινού. Βρισκόμαστε συνεχώς σε επίθεση πληροφοριών σχετικά με την πανδημία, τους αριθμούς υποθέσεων, την αρνητικότητα είτε στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο ή στα κοινωνικά μέσα. Οι κυβερνήσεις πρέπει να κάνουν περισσότερο χώρο για τη μουσική και τις τέχνες του θεάματος για χάρη της ψυχικής υγείας του κοινού. Στους ερμηνευτές καλλιτέχνες και μουσικούς μπορούν να προσφερθούν δωρεάν δοκιμές PCR για να μπορούν να εργαστούν μαζί με τα απαραίτητα μέτρα κοινωνικής απόστασης. Οι παραστάσεις τους μπορούν να μεταδοθούν μέσω τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών καναλιών καθώς και από εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα για αυτό στη Γερμανία (Berlin Phil), στην Αυστρία (Vienna Phil) και στο Ηνωμένο Βασίλειο (London, BBC και Bournemouth Symphony Orchestras) για να αναφέρουμε μερικά».

Ερωτηθείς πως βιώνει ο ίδιος ως άνθρωπος του πολιτισμού όλη αυτή την κατάσταση ο Nihat αναφέρει πως η πιο σημαντική του εμπειρία ήταν να βλέπει να ακυρώνονται ή να αναβάλλονται οι συναυλίες του η μία μετά την άλλη. «Ήταν και εξακολουθεί να είναι αποθαρρυντικό. Ποτέ δεν είχα τόσο μεγάλη αποχή από τις δημόσιες παραστάσεις μου όπως σε αυτήν την εποχή πανδημίας. Ένα άλλο πράγμα είναι ότι δεν μπορούμε πραγματικά να κάνουμε πλάνα για το μέλλον. Ο προγραμματισμός είναι ένα πράγμα, η πραγματοποίηση είναι άλλο. Ορίζουμε ημερομηνίες, κλείνουμε χώρους, ανακοινώνουμε τις εκδηλώσεις και τις ακυρώνουμε τις περισσότερες φορές. Μάθαμε περισσότερα για την τεχνολογία και προσεγγίσαμε ένα διαφορετικό είδος κοινού μέσω ροής και διαδικτυακών συναυλιών. Το κάνουμε ακόμα. Αυτή είναι η θετική πτυχή. Συνδεθήκαμε με διαφορετικούς μουσικούς από όλο τον κόσμο ενώ αποσυνδεθήκαμε από τη φυσική καλλιτεχνική μας σκηνή. Αυτό ήταν και είναι το αρνητικό κομμάτι. Ανεξάρτητα από το αν είμαι ερμηνευτής ή όχι, όταν ακούω μουσική ή παρακολουθώ συναυλίες ανυψώνεται το πνεύμα και η ψυχική μας υγεία σε αυτήν την τρελή κατάσταση. Όλοι πρέπει να το εκτιμούμε αυτό και να απαιτούμε περισσότερη υποστήριξη για τις τέχνες από τις κυβερνήσεις μας. Οι τέχνες και ιδιαίτερα η μουσική μπορούν να είναι πραγματικά χρήσιμες για την ψυχική υγεία του κοινού».

Ο ίδιος όπως σημειώνει είναι τυχερός που έχει μια θέση σε ορχήστρα με σταθερό μισθό. Ωστόσο όπως αναφέρει σε αυτή τη δύσκολη εποχή η οικογένεια, οι φίλοι και το κοινό έστω και διαδικτυακά ήταν πολύ υποστηρικτικοί ακριβώς με το να παρακολουθούν τις συναυλίες ακόμη και από το διαδίκτυο. Αναφέρει ακόμη ότι έπαιξε μπροστά σε κοινό τον περασμένο Νοέμβριο στο Πέλλαπαϊς κάτι που ήταν «μαγικό» από πολλές απόψεις.

«Ήταν η μόνη ζωντανή εκδήλωση στο Πέλλαπαϊς το 2020! Είμαι απολύτως ευγνώμων σε όλους που ήρθαν σε αυτήν τη συναυλία και ενώθηκαν μαζί μου και με τον μεγάλο  πιανίστα και φίλο Rami Sarieddine».

 

Ανδρέας Μακρής : Ο πολιτισμός ενοχλεί την όποια εξουσία

Ουσιαστική στήριξη από το κράτος και όχι επιδόματα πείνας θα έπρεπε να ήταν η διαχείριση αντιμετώπισης της όλης κατάστασης σημειώνει ο ηθοποιός Ανδρέας Μακρής.

“Δεν ξέρω επιστημονικά ποία θα ήταν η καλύτερη διαχείριση προφανώς να αφήναμε την επιστήμη να κάνει ανενόχλητα τη δουλειά της γιατί δυστυχώς από αυτά που παρακολουθώ έγιναν όλοι ιδικοί ξαφνικά πίσω από έναν υπολογιστή είναι συνηθισμένο φαινόμενο στις μέρες μας να έχουν όλοι την απάντηση χωρίς να έχουν την στοιχειώδη  γνώση.  Αυτό που θα έπρεπε να γίνει είναι να υπάρξει στήριξη ουσιαστική από το κράτος όχι επιδόματα πείνας και αργοπορημένα που σε κάποιες περιπτώσεις έφτανε το υπέρογκο ποσό τον 4 euro την μέρα Αυτό το θεωρώ τουλάχιστον εξευτελισμό! Μια πιο μεγάλη έγνοια για τον κόσμο αυτό χρειαζόμαστε.

Πληρώνουμε το ότι κάναμε το (χόμπι) μας επάγγελμα! Αλλά κάποια στιγμή δεν ξέρω πότε πρέπει να αντιληφθούν ότι το να είσαι καλλιτέχνης είναι μια δουλειά όπως όλες τις άλλες και αυτό πρέπει πρώτα να το καταλάβουμε εμείς και να διεκδικούμε αυτά που πρέπει τότε μόνο θα αλλάξουν τα πράγματα”

Σε ότι αφορά το ποιοι στάθηκαν δίπλα τους αυτό το διάστημα Ανδρέας Μακρής αναφέρει “Αν εννοείτε ψυχολογικά οι φίλο οι συνάδελφοι και οι γονείς μας ! Αν εννοείτε δίπλα μας στον αγώνα μας μόνο κάποια πολιτικά κόμματα που πάντα το έπρατταν αλλά δυστυχώς ο πολιτισμός ενοχλεί την όποια εξουσία οπότε καταλαβαίνετε γιατί είμαστε στο περιθώριο! Επίσης οι Συντεχνίες μας συλλογικά παλεύουν και αυτό οφείλουμε να το παραδεχτούμε και να τους ευχαριστήσουμε!”

Σε ότι αφορά τα 900 ευρώ που δόθηκαν αρχικά ως επίδομα ο Ανδρέας Μακρής το αφήνει ασχολίαστο “Δεν θέλω να σχολιάσω τα 900 ευρώ, αυτό που προσωπικά κάνω είναι να ετοιμάζομαι για επόμενες παραγωγές και να αναμένω να υλοποιηθούν όταν μας επιτραπεί! Αυτό που έβαλα στοίχημα με τον εαυτό μου είναι ότι δεν θα σιωπήσω και θα μιλάω συνεχώς μέσα από τη δουλειά μου για τα δικαιώματα που τεχνηέντως μας αφαιρούνται καθημερινά! Συλλογικά λοιπόν θα τα καταφέρουμε.”

 

Κώστας Κώστα: Απαιτείται η λήψη ουσιαστικών μέτρων για στήριξη του πολιτισμού 

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι απασχολούμενοι στον χώρο του Πολιτισμού, τους πρώτους μήνες της πανδημίας του Covid- 19, απώλεσαν το 80% του κύκλου εργασιών τους αναφέρει ο Επικεφαλής του Πολιτιστικού Γραφείου του ΑΚΕΛ Κώστας Κώστα. ” Λαμβάνοντας υπόψη, ότι οι ευρωπαϊκοί Τομείς Πολιτισμού και Δημιουργίας αντιπροσωπεύουν το 4% του ευρωπαϊκού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) και πάνω από 7,4 εκατομμύρια θέσεις εργασίας στην Ευρώπη των 27, εύκολα μπορεί κάποιος να υπολογίσει το μέγεθος των επιπτώσεων,  στο σύνολο πλέον της οικονομικής και κοινωνικής ζωής των κρατών στην ΕΕ. Σημειώνουμε επίσης ότι, οι επιπτώσεις από την  πανδημία του Covid 19, ήρθαν ως συνέχεια των μεγάλων προβλημάτων που δημιουργήθηκαν εξαιτίας της  μεγάλης οικονομικής κρίσης των προηγούμενων χρόνων, κυρίως λόγω των πολιτικών λιτότητας οι οποίες   επηρέασαν αρνητικά  την πολιτιστική δημιουργία, επιδεινώνοντας την ήδη επισφαλή εργασιακή θέση των καλλιτεχνών-δημιουργών και ευρύτερα των απασχολούμενων  στον χώρο του Πολιτισμού. Είναι γι’ αυτό που απαιτείται να ενώσουμε  δυνάμεις και να εργαστούμε ακόμη πιο σκληρά, έτσι ώστε  οι κυβερνώντες, επιτέλους, να θέσουν τον πολιτισμό ψηλά στις προτεραιότητές τους.”

Ερωτηθείς για το πως θα καταφέρει ο πολιτισμός να βγει αλώβητος από όλη αυτή την περιπέτεια ο Κώστας Κώστα επισημαίνει πως η σοβαρότητα και το μέγεθος των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο χώρος του πολιτισμού, αλλά και η αβεβαιότητα αναφορικά με την σύντομη επαναφορά στην κατάσταση προ κορωνοιού, απαιτεί τη λήψη ουσιαστικών και μακροπρόθεσμων  μέτρων. “Η κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζει την πολιτιστική δραστηριότητα, ως να μην υπάρχουν οι  επιπτώσεις τις πανδημίας. Δεν μπορεί ο Προϋπολογισμός των Πολιτιστικών Υπηρεσιών για το 2021 να είναι στα ίδια χαμηλά επίπεδα. Η κυβέρνηση οφείλει να αυξήσει ουσιαστικά τις δαπάνες για τον Πολιτισμό και να  αξιοποιήσει μέρος από τα κονδύλια από το πακέτο στήριξης της Ε.Ε. αξίας 1,1 δις, αποδίδοντάς τα  στους ανθρώπους του Πολιτισμού, οι οποίοι βρίσκονται στο χείλος της καταστροφής. Παράλληλα πρέπει να διεκδικήσει στην ΕΕ, στο πλαίσιο του προγράμματος «Δημιουργική Ευρώπη», για το 2019-2024, αυξημένο κονδύλια για την πολιτιστική ανάπτυξη της Ευρώπης, που ασφαλώς  περιλαμβάνει και την Κύπρο.”

Σημειώνει επίσης ότι το ΑΚΕΛ αλλά και ο ίδιος προσωπικά βρίσκονται σε καθημερινή επαφή με τους απασχολούμενους στον χώρο του πολιτισμού και γίνονται δέκτες των μηνυμάτων που στέλνουν, προπαντός της κραυγής αγωνίας που βγάζουν. “Το δεύτερο κύμα της πανδημίας επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Μεγάλος αριθμός ανθρώπων του πολιτισμού βρίσκονται σε απόγνωση, εταιρείες και οργανισμοί στο χείλος της καταστροφής.”

Επίσης αναφέρει πως πρόσφατα  ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού  απέστειλε σχετική του επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και κατέθεσε μια σειρά από προτάσεις για ουσιαστική βραχυπρόθεσμη αλλά και μακροπρόθεσμη στήριξη των καλλιτεχνών.  Για παράδειγμα οικονομική στήριξη μουσικών σκηνών και άλλων πολιτιστικών χώρων καθώς και εταιρειών παραγωγής που δραστηριοποιούνται στον τομέα του πολιτισμού, κατοχύρωση του επαγγέλματος του καλλιτέχνη με την επείγουσα συζήτηση και κατάθεση σχετικού νομοσχεδίου στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ενθάρρυνση και οικονομική στήριξη Οργανισμών και Φορέων παραγωγής και διοργάνωσης πολιτιστικών δράσεων. Εναρξη διαλόγου για την προετοιμασία ολοκληρωμένου σχεδιασμού πολιτιστικής δράσης, ο οποίος θα τεθεί σε υλοποίηση αμέσως μετά τη λήξη της πανδημίας κ.α.

“Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ σε ασφυξία – we cant breath”

Αξιοσημείωτη την ίδια ώρα η πρωτοβουλία που ανέλαβε τις προηγούμενες ημέρες η Κλαδική Καλλιτεχνών Θεάτρου ΣΗΔΗΚΕΚ ΠΕΟ που προχώρησε σε σειρά ενεργειών και δράσεων με σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κόσμου “για την εξευτελιστική μεταχείριση που τυγχάνουν γενικώς τα ζητήματα που αφορούν στον πολιτισμό αλλά και για τις οδυνηρές συνέπειες αυτής της κατάστασης οι οποίες κτυπούν πρώτα και κύρια τους καλλιτέχνες, τους ανθρώπους που υπηρετούν τον πολιτισμό.
Στο πλαίσιο της εκστρατεία μας, κάτω από το γενικό σύνθημα :
“Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ σε ασφυξία – we cant breath” οι καλλιτέχνες μέλη της Κλαδικής Καλλιτεχνών Θεάτρου της ΣΗΔΗΚΕΚ ΠΕΟ ενώνουν τις δυνάμεις τους με όλους τους ανθρώπους του πολιτισμού οι οποίοι αγανακτούν και αντιδρούν στις απαράδεκτες πολιτικές που αντιμετωπίζουν τον πολιτισμό ως κλοτσοσκούφι, ως αναγκαίο «κακό», όπως αποκαλύπτεται ακόμα πιο ξεκάθαρα σήμερα από την αντιμετώπιση που τυγχάνουμε στις συνθήκες πανδημίας. Υψώνουμε μαζί τους φωνή αντίστασης απαιτώντας από την Πολιτεία να σταματήσει να προκαλεί τα αισθήματα μας και να αντικρύσει τον πολιτισμό και τους ανθρώπους που τον υπηρετούν με την αξιοπρέπεια που τους αρμόζει.”
Μέλη της Κλαδικής τοποθέτησαν πανό διαμαρτυρίας σε κεντρικά σημεία στην Κύπρο, καθώς και σε πολιτιστικούς χώρους και πολιτειακά κτήρια ενώ σύντομα θα ανακοινωθούν και άλλες ενέργειες.
Σε ότι αφορά τις νέες εξαγγελίες το Δ.Σ. της Κλαδικής Καλλιτεχνών Θεάτρου ΣΗΔΗΚΕΚ ΠΕΟ εκτιμά ως θετική εξέλιξη το άνοιγμα των θεάτρων καθώς και ότι το πακέτο έκτακτων μέτρων στήριξης των καλλιτεχνών και των φορέων κινείται στη σωστή κατεύθυνση.
“Αυτή η θετική έκβαση ήταν το αποτέλεσμα της έντονης πίεσης που άσκησαν το τελευταίο διάστημα τόσο οι άνθρωποι του πολιτισμού και οι φορείς του, όσο ευρύτερα και όλη η κοινωνία η οποία αγκάλιασε τις προσπάθειές μας.
Έχουμε όμως έντονη άποψη ότι θα πρέπει άμεσα να επανεξεταστεί η απόφαση για τα 50 άτομα ως ανώτατο αριθμός θεατών, η οποία φαντάζει παράλογη καθώς δε λαμβάνει καθόλου υπόψη αφενός το διαφορετικό μέγεθος του κάθε Θεάτρου και αφετέρου την οικονομική βιωσιμότητα των θεατρικών παραγωγών, και να μελετήσει την επαναφορά του μέτρου για 50 % της χωρητικότητας των θεάτρων, όπως γινόταν και πριν το κλείσιμό τους. Χρειάζεται επίσης απαραίτητα να επιτραπεί η αποστολή και τρίτου ημερήσιου sms (κατ’ εξαίρεση μετακινήσεων) ειδικά για την παρακολούθηση θεατρικής παράστασης έτσι ώστε το θεατρόφιλο κοινό να μη διστάσει να επιστρέψει στις θεατρικές αίθουσες φοβούμενο πως πρέπει να στερηθεί μία από τις άλλες του βασικές ανάγκες.”

 

Voice of the island

Ακολουθήστε τη Voice of the Island στο Facebook και Twitter 

Related Articles

Back to top button